قادر اندازی

قادراندازی. [ دِ اَ ] ( حامص مرکب ) عمل قادرانداز. قدراندازی. تیراندازی:
به وقت آنکه کند قصد قادراندازی
به غیر سینه دشمن نباشدش برجاس.شمس فخری.رجوع به قادرانداز شود.

عمل قادر انداز تیراندازی با مهارت.

💡 گر به میدان فکرت اندازی گفتگوی سپهر چوگانی