فزون گشتن

فزون گشتن. [ ف ُ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) فزون آمدن. فزونی یافتن. زیاد شدن. بیشتر شدن:
گر آتش است چون که در این خرمن
هرگز فزون نگشت و نشد کمتر؟ناصرخسرو.

فزون آمدن. فزونی یافتن

💡 دل را چو نیست جز غم تو همدمی دگر بادا فزون بهر غم از آن در غمی دگر

💡 ز سر این سرکشی بگذار تا قدرت فزون گردد که گردد لام بردارد ز سر چون کاف سرکش را

💡 با لشگری ز ذره فزون کش گمان بری خورشید دیگر است ز سنجر خدایگان

💡 در واقع، در سال ۱۹۳۱، برای اولین بار پس از سال‌ها، ارزش صادرات غیرنفتی (۷۱۸ میلیون ریال) از صادرات (۶۳۱ میلیون ریال) فزونی گرفت.

💡 غم هرکسی که دیدم به ترانه‌ای به سر شد به جز از غم دل من که فزون شد از ترانه

💡 رنج دگر مخواه و برین‌بَر فزون مجوی ما را بس است اینکه بر او آمده‌ست کار