عیان امدن

( عیان آمدن ) عیان آمدن. [ م َدَ ] ( مص مرکب ) آشکار شدن. هویدا گشتن:
چندان بمان که ماه نو آید عیان ز شرق
وز سوی غرب شمس تلالا برافکند.خاقانی.

( عیان آمدن ) آشکار شدن هویدا گشتن

💡 در این میدان نیارد برد کس گوی اگر داری عیان اللّه بس گوی

💡 بلکه می باید عیان دیدن همین تا شود حاصل تورا عین الیقین

💡 اسیری چون شدی مست از می عشق کنم این سر عیان چون مست مستم

💡 سو به سو و کو به کو می‌تاختند تا همه شهرش عیان بشناختند

💡 خواهی که ببینی دلِ کارآگه را و از خود به خدا عیان ببینی ره را

💡 چشم اقبال به اقبال شما مخمورست این دلیلست که از عین عیان می‌آید