علی بهایی
لغت نامه دهخدا
علی بهایی.[ ع َ ی ِ ب َ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲ بهائی دمشقی غزولی، ملقّب به علاءالدین. ادیب بود و در سال 815 هَ. ق. دردمشق درگذشت. رجوع به «غزولی » و به مآخذ ذیل شود: معجم المؤلفین ج 7 ص 132. فهرست الخدیویة ج 4 ص 335. الضوءاللامع سخاوی ج 5 ص 254. کشف الظنون حاجی خلیفه ص 1717.
فرهنگ فارسی
ابن عبدالله بهائی دمشقی غزولی ملقب به علائ الدین ادیب بود و در سال ۸۱۵ قمری در دمشق درگذشت
جمله سازی با علی بهایی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان کردها همچنین مردمی با مذاهب مسیحی، یهودی و بهایی زندگی میکنند.
💡 نز با لقبی بوی و بَهایَم بفزودی نز بی لقبی کاست ز من بوی و بهایی
💡 اگر تو از دل و جان دوستداری کسی کو گوهرش نبود بهایی
💡 نخرید کسی جان بهایی به زر و سیم تا نامدش اسراسر علوم تو پدیدار
💡 او سرشناسترین شرقشناس انگلیسی بود که بسیاری از کتب و مقالاتش را در مورد مذهب بابی و بهایی نوشتهاست.
💡 به حشر دیدهٔ بیاشک را بهایی نیست گهر ز قدر فتد چون ز آب میافتد