عجایب هند ترجمه

[ویکی نور] عجایب هند، کتابی است به زبان فارسی که از روی متن عربی آن با عنوان «عجائب الهند بره و بحره»، به فارسی برگردانده شده و به موضوع سفرنامه دریایی یکی از ناخدایان قدیم ایرانی اختصاص یافته است.
تاریخ نگارش کتاب را حدود سال342ق. و داستان هایی را که نویسنده از ناخدایان، دریانوردان و بازرگانان دیگر آورده، وابسته به سال های 288-342ق. دانسته اند.
کتاب؛ مشتمل بر مقدمه ای به قلم مترجم است و مطالب آن در دو قسمت اصلی بیان گردیده است: قسمت اول؛ مشتمل بر77 داستان و قسمت دوم؛ مشتمل بر59 داستان و حکایت شگفت است. بنابراین کل کتاب حاوی یکصد و سی و شش داستان کوتاه و بلند است.
ابن شهریار، آن چه در سفرهای دریایی خود درباره پدیده ها و موجودات شگفت انگیز دیده، و نیز داستان هایی را که از دیگر ناخدایان، دریانوردان و بازرگانان مورد اعتمادش شنیده بود، در این کتاب گرد آورده است. برخی از محققان به دلایلی معتقدند که بزرگ بن شهریار این داستان ها را از دریانوردان و بازرگانان شنیده، و در کتاب خود گردآورده است. این دریانوردان و بازرگانان به ویژه از مردم سیراف، بندر طاهری کنونی، و برخی نیز از مردم بصره و عمان بوده اند.
نام گذاری کتاب را می توان برخاسته از باور نویسنده درباره عجایب هند دانست، که در آغاز کتابش تصریح کرده و آورده است که خداوند همه شگفتی های جهان را به ده بخش تقسیم کرده، و نه بخش آن را به مشرق گیتی بخشیده، و از میان آنها نیز یک بخش را ویژه چین و هند قرار داده است.