شور تاخ

شورتاخ. ( اِ مرکب ) ارطی. ( یادداشت مؤلف ). صاحب اقرب الموارد در ذیل ارطی آرد: درختی است که گل سفید آن به گل درخت بید ماند و میوه آن شبیه به عناب است.

ارطی

💡 نفس دزدیدنم شور دو عالم در قفس دارد عنان وحشت کهسار در ضبط شرر دارم

💡 گویند که عشق عاقبت تسکین است اول شور است و عاقبت تمکین است

💡 ز بس که چشم من از چشم شور ترسیده است به خانه ای ننهد پا که روزنی دارد

💡 آن شهسوار هرگه بر بادپا برآید بی‌خواست از گدایان، شور دعا برآید

💡 آن شور طالعم که در این بزم خواب عیش در چشم عالمی نمک است از فسانه‌ام

💡 ز چشم شور تماشاییان هراسانم وگرنه زخم مرا احتیاج مرهم نیست