لغت نامه دهخدا
( شجرة بروفوریوس ) شجرة بروفوریوس. [ ش َ ج َ رَ ت ُ ب ُ ] ( اِ مرکب ) نزد منطقیان صورت درختی است که در آن اجناس و انواع را از اعم تا به اخص رسم کنند و آغاز از جوهر کنند تا به اشخاص منتهی شود. ( از اقرب الموارد ).
( شجرة بروفوریوس ) شجرة بروفوریوس. [ ش َ ج َ رَ ت ُ ب ُ ] ( اِ مرکب ) نزد منطقیان صورت درختی است که در آن اجناس و انواع را از اعم تا به اخص رسم کنند و آغاز از جوهر کنند تا به اشخاص منتهی شود. ( از اقرب الموارد ).
نزد منطقیان صورت درختی است که در آن اجناس و انواع را از اعم تا باخص رسم کنند و آغاز از جوهر کنند تا باشخاص منتهی شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چون خبر يزيد بن شجره را شنيد، مردم را حاضر كرد و خطبه اى براى آنان خواند. پس ازحمد و ثنا و درود بر محمد مصطفى صلى الله عليه و آله گفت:
💡 من موسی کلیمم در وادی مقدس هست از شجر سخنگو آن شجره نار با من
💡 چو خرقه و شجره داری از بهار حیات چرا سر دل خود جلوه چون شجر نکنی
💡 کس نیست در جهان که به گوهر ز آدمی است ور هست گو بیا شجره بر جهان بخوان
💡 ممكن است سؤ ال شود كه اين شجره در قرآن به عنوان (شجره ملعونه ) نيامده است ؟
💡 وان را که ز رخ نتابد این نور سره شجره ندهد به غیر لعنت ثمره