لغت نامه دهخدا
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن اسماعیل اندلسی مرسی ضریر. مشهور به ابن سیدة و مکنی به ابوالحسن. رجوع به ابن سیدة و علی ( ابن سیدة... ) شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن حسین بن علی اصفهانی باقولی ضریر. مشهور به جامع و مکنی به ابوالحسن. رجوع به ابوالحسن ( علی بن حسین... ) و علی ( ابن حسین... ) شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن حکم بن زبیر نخعی انباری ضریر. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی نخعی شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن شاهک عصار ضریر بیهقی. رجوع به علی بیهقی ( ابن شاهک... ) شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن عبدالغنی فهری حصری ضریر قیروانی. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی حصری شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲبن عبدالجبار شاذلی ضریر. مکنی به ابوالحسن و ملقب به نورالدین. رجوع به شاذلی و علی بن عبداﷲبن... شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲبن علی نطوبسی قاهری ازهری ضریر مالکی سنهوری. ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی سنهوری شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن عثمان خلوتی ضریر. مشهور به ناظم الدرر. رجوع به علی خلوتی شود.
علی ضریر.[ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن عساکربن مرحب بن عوام بطائحی ضریر. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی بطائحی شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن ابراهیم بن عبداﷲ قهندزی نیشابوری ضریر. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی قهندزی شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ]( اِخ ) ابن محمدبن ابراهیم بخاری ضریر. مکنی به ابوالحسن و ملقب به حمیدالدین. رجوع به علی بخاری شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن علی ازجی ضریر. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی ازجی شود.
علی ضریر. [ ع َ ی ِ ض َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن علی رامشی بخاری ضریر. ملقب به حمیدالدین. رجوع به علی رامشی شود.
