شانه هید
لغت نامه دهخدا
شانه هید. [ ن َ / ن ِ هََ ] ( اِ مرکب ) سه شاخه ای که غله را بدان باد دهند. ( از اشتنگاس ).
فرهنگ فارسی
سه شاخه ای که غله را بدان باد دهند
جمله سازی با شانه هید
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بسکه دل در حلقههای زلف او گردیده بند هر سر مویش به زور از شانه میآید برون
💡 در هر شکن افتاده هزاران چو دل ما مشکن دل ما، شانه مزن زلف دو تا را
💡 گه گه به ناز شانه کن آن زلف را، مگر دلهای دورمانده برون آید از خمی