لغت نامه دهخدا
سیلی خواره. [ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) آنکه همواره تپانچه میخورد. ( آنندراج ). کسی که غالباً سیلی میخورد. ( ناظم الاطباء ).
سیلی خواره. [ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) آنکه همواره تپانچه میخورد. ( آنندراج ). کسی که غالباً سیلی میخورد. ( ناظم الاطباء ).
آنکه هموراه تپانچه میخورد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پیش نا اهلان چه حاصل ذکر پردازی کمال دانه گوهر چه ریزی مرغ ارزن خواره را
💡 و گفت: از شما در نخواهم ادب بیهوده، مادری بود که از فرزند شیر خواره ادب در خواهد؟ از شما ادب آن در خواهد که با شما به نصیب خویش زندگانی کند.