سرگشته ماندن

سرگشته ماندن. [ س َ گ َ ت َ / ت ِ دَ ] ( مص مرکب ) حیران ماندن:
ماندم از کار خویش سرگشته
دهنم خشک و دیده تر گشته.نظامی.سکندر در آن برف سرگشته ماند
چو برف از مژه قطره ها میفشاند.نظامی.

حیران ماندن

💡 3 ـ كسى كه متولد وپروريده شد در فقر، سرگشته وحيران كند اورا توانگرى؛

💡 - خداوند آنها را استهزاء مى نمايد و يارى شان در طغيان و سركشى شان سرگشته ومتحيّر شوند.

💡 مردم از اين شجاعت و جراءت كم نظير سرگشته شده بودند و قوايشان از كار افتاده بود.

💡 چند سرگشته روم در شب تاریکِ فراق رفتم آنجا که رخ بدرِ مُنیرم آنجاست

💡 اصل این ذرهٔ سرگشته هم از خورشید است هم بدان اصل محالست که راجع نشود

💡 مدّتی تا دل سرگشته به عالم گشتست تا چه شد حال دل خستهٔ آوارهٔ ما