سرگرانی کردن

سرگرانی کردن. [ س َ گ ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بی اعتنایی کردن. دلتنگی کردن: صیاد گفت ای غلام چرا سرگرانی میکنی. ( هزار و یکشب ).

بی اعتنایی کردن. دلتنگی کردن.

💡 بتا تا کی کنی این سرگرانی چرا با ما چنین نامهربانی

💡 عشق ست و ناتوانی حسنست و سرگرانی جور و جفا نتابم مهر و وفا ندارد

💡 به سوی باغ اگر پا گذاشتم بی تو ز سرگرانی هر غنچه، شاخسار شکست

💡 سرگرانی بی‌سبب آزار جویا می‌کند اینقدرها رنجش بیجا چرا تقصیر ما

💡 بسی خفتی تو مست از سرگرانی چو کردندت کنون بیدار برجه

💡 ای سبکروح جهان این سرگرانی تا بکی طاقت جنگت ندارم آشتی کن آشتی