سبز زاغ

سبز زاغ. [ س َ ] ( اِ مرکب ) کنایه از آسمان. || کنایه از دنیا. ( برهان ) ( آنندراج ).

۱. آسمان.
۲. دنیا.

۱ - آسمان. ۲ - جهان دنیا.

💡 در عشق ناله نیست ز مجنون عجب، که شد بر روی لیلی از اثر گریه خال سبز

💡 چشمهٔ حشمت تو روشن و پاک و صافی روضهٔ دولت تو تازه و سبز و خرم

💡 نشئة یأس بلندست نباشد عجبی تخم امید اگر بر سر هم سبز شود

💡 ز بس گفتم سخن زین سبز گلشن زبان شد در دهانم برگ سوسن

💡 همچو رگ در قدم راهروان سبز شود خار سیراب گر از آبله پا باشد

💡 مقصود از آفرینش لوح و قلم نقش خط سبز و طاق ابروی تو بود