زور قیه

( زورقیة ) زورقیة. [ زَ رَ قی ی َ ] ( ع اِ ) ظاهراً شب کلاه، یا چیزی مانند آن بوده است. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): قال و عدل زورقیة کانت علی رأسه بیدیه و استسبل للموت. ( عیون الانباء ج 2 ص 195، یادداشت ایضاً ). رجوع به زورق شود.

ظاهرا شب کلاه یا چیزی مانند آن بوده

💡 که باشد بدین سان هم ایدر به زور بدان تا بداند چسانست هور

💡 پایمزد عجز ما بیداد دست زور بود آنچه کرد اصلاح عیش تلخ بخت شور بود

💡 بتوان به آه کام دل از آسمان گرفت زور کمان به گرمی آتش توان گرفت

💡 همی زور کرد این بر آن،آن بر این نیامد ز مردی یکی بر زمین

💡 چنین یال و بازوی و این زور و برز نشاید که آساید از تیغ و گرز

💡 زور آزمای عزم تو از قوّت گشاد پیکان غنچه در دل سندان فرو برد