زنهار کردن

زنهار کردن. [ زِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) لابه کردن. خواهش کردن. امان خواستن. استمداد کردن:
راست که افتادی وز خواب و ز خور ماند
آنگه زاری کنی و خواهش و زنهار.ناصرخسرو ( دیوان ص 165 ).علت پوشیده مدار از طبیب
بر در اوخواهش و زنهار کن.ناصرخسرو.لبش زنهار می کرد از لبم گفتم معاذاﷲ
قصاص خون همی خواهم چه جای زینهار است این.خاقانی.زنهارسعدی از دل سنگین کافرش
کافر چه غم خورد که تو زنهار میکنی.سعدی.|| پیمان کردن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): پس آن طباخ آن زرو زهر بستد و با وی عهد و زنهار بکرد [ که آن زهر در طعام اسکندر کند ].( اسکندرنامه سعید نفیسی، یادداشت ایضاً ).

💡 از صدف کم نتوان بود به همت، زنهار چون دهن باز کنی گوهر شهوار طلب

💡 از تیغ بی زنهار تو یارب کدامین بیشتر بر سینه من زخمها، یا کشته در میدان تو

💡 آرزو مى كند اى كاش بين او و آنچه كرده زمانى طولانى فاصله بود (چون ازاعمال خود برحذر است و شما مردمى كه چنين ترسى در پيش داريد بدانيد كه ) خدا همترس آور است و از اين رو شما را از خود زنهار مى دهد، كه به بندگانش مهربان است(30).

💡 60. تمام حق از ناحيه پروردگار توست، پس زنهار از مرددان مباش.

💡 يعنى: (يعقوب گفت: اى فرزند عزيز! زنهار خواب خود را براى برادران حكايت مكنكه (به اغواى شيطان ) بر تو مكر و حسد خواهند برد... و اين تعبير خواب تو مى باشدكه خداوند تو را بر گزيند و علم تاءويل خوابها بياموزد و نعمت و لطفش را در حق تو وآل يعقوب تمام گرداند...).

💡 مسکین دل من که بوته تیر بلاست زنهار مزن ز غم بر او کاین نه رواست