رامش انگیز

رامش انگیز. [ م ِ اَ ] ( نف مرکب ) انگیزنده رامش. طرب انگیز. شادی آور. لذت بخش. فرح انگیز:
نواهایی بدینسان رامش انگیز
همی زد باربد در بزم پرویز.نظامی.خوانی غزلی دو رامش انگیز
بازار گذشته را کنی تیز.نظامی.

انگیزند. رامش. طرب انگیز. شادی آور.

💡 عقل را جادوی بابل کند از غایت شوق عشق هر نکته که از لعل تو انگیز کند

💡 کو چون نوای نایره انگیز فاطمه از نوحه صحن غمکده را نینوا کنند

💡 دیگر حدیث کوثر و سرچشمه ی حیات مشنو که باده ی طرب انگیز خوشترست

💡 روییست چو ماه عنبرآمیز او را زلفیست چو مار فتنه انگیز او را

💡 با یکی ناله لرزنده وحشت انگیز گفت ای خفته بیگانه از اینجا برخیز

💡 جهان چون غمزه ساقی است خونریز زمان چون چشم شاهد فتنه انگیز