دشخوار امدن

( دشخوار آمدن ) دشخوار آمدن. [ دُ خوا / خا م َ دَ ] ( مص مرکب ) سخت آمدن. صعب آمدن. دشوار آمدن: ملک را این سخن دشخوار آمد فرمود تا مصارعت کنند. ( گلستان سعدی ).
وآنکه در نعمت و آسایش و آسانی زیست
مردنش زینهمه شک نیست که دشخوار آید.سعدی ( گلستان ).و رجوع به دشخوار شود.

( دشخوار آمدن ) ( مصدر ) دشخوار چیزی برکسی سخت آمدن بر وی.

💡 آبگینه همه جا یابی از آن قدرش نیست لعل دشخوار به دست آید از آن است عزیز

💡 با مردم سهل خوی دشخوار مگوی با آن که در صلح زند جنگ مجوی

💡 ایا دوستان! موسم یاری است که کارم بدین گونه دشخوار شد

💡 نزدیک فقیرانم خوشخوار چو حلوا نزدیک امیرانم دشخوار چو آهن

💡 گوِ پهلوان گفت چندین سپاه نباید، که دشخوار و دورست راه

💡 اگر بنزد تو باشم و گر بدیگر جای بجز بدست تو دشخوار من نگردد خوار