دبه خایگی

دبه خایگی. [ دَب ْ ب َ / ب ِ ی َ / ی ِ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی دبه خایه. غُری. قیله. اُدره. فتق. قری. فنج. فنگ. بادخایگی. تناسی. ابتلاء به تناس.

💡 با تو موافق شدم با تو منافق شدم بر دبه عاشق شدم در دبه زیت پلید

💡 ایخوش آنکو مرد و این دبه شکست گشت خاموش و زهر رنجی برست

💡 بر تنم از سرما آمد فراز پوست بر آن سان که بر آتش دبه

💡 هیچکس دبه‌ای نداد به من که درین دبه ریز روغن خویش

💡 وای هم از دبه هم از دبه گر هست چندین دبه میآرد دگر

💡 کار کن مخلص شو از غش و عیوب زآنکه بر دبه نیاید درز خوب