داغ بناگوش
لغت نامه دهخدا
داغ بناگوش. [ ب ُ ] ( ص مرکب ) که بناگوش وی داغ شده باشد. که بناگوش وی بآهن تفته داغ کرده باشند.
فرهنگ فارسی
که بنا گوش وی داغ شده باشد
جمله سازی با داغ بناگوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صبر و آرام و دل و هوش ز من بگرفتند وانگه از خط بناگوش براتم دادند
💡 به حسن خال و بناگوش اگر نگاه کنی نظر تو با قد و بالای خود نیندازی
💡 گفتم ای صبح بناگوش چسانی بازلف گفت عمریست بشب دست و گریبان بودم
💡 تا خط سبز تو از طرف بناگوش دمید از پی شام سیاهم سحری پیدا نیست
💡 طی شد ایام جوانی از بناگوش سفید شب شود کوتاه، چون صبح از دو جانب سر زند
💡 هلال عنبرینی کز بناگوش تو طالع شد سیه سازد به چشم مهر عالمتاب، عالم را
💡 در سنتهای قدیمی برخی اقوام، انجام داغ بناگوش برای نشان دادن هویت یا بلوغ، یکی از مراحل بسیار مهم در مراسمهای مختلف بود.
💡 پیرزن با لبخند از خاطرات دوران کودکی خود و مراسمهای سنتی که در آن داغ بناگوش را انجام میدادند، برای ما تعریف کرد.
💡 برخی از آثار باستانی نشان میدهند که استفاده از داغ بناگوش در قرون گذشته، امری رایج در میان طبقات مختلف جامعه بوده است.