خشک ریشان

خشک ریشان. [ خ ُ ] ( اِ مرکب ) ج ِ خشک ریش. ج ِ خشکریشه، زخمهایی که از بیرون خشک باشد. ( از غیاث اللغات ): ینفع [ الاقحوان ]من... و یقشر الخشکریشان و القروح الخبیثه. ( مقاله ٔثانیه از کتاب ثانی قانون ابوعلی چ طهران ص 158 ).

جمه خشک ریش جمع خشکریشه زخمهایی که از بیرون خشک باشد.

💡 نبود از عاشقی بیم ملامت سینه ریشان را مرا عشق تو رسوا کرد تا عبرت شد ایشان را

💡 چونکه با عاشق نمی‌سازد دمی بهر دل ریشان ندارد مرهمی

💡 مه رویت درخشان کن دو زلفت را پریشان کن ز روی لطف هم رحمی به حال سینه ریشان کن