خرقه ٔ ازرق

خرقه ازرق. [ خ ِ ق َ / ق ِ ی ِ اَ رَ ] ( ترکیب وصفی،اِ مرکب ) خرقه کبودرنگ که صوفیان بر تن می کردند.

💡 باطنش درویش و ظاهر پادشاه وقت بود داشت پنهان خرقه در زیر لباس زرنگار

💡 خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنید که من نمی‌شنوم بویِ خیر از این اوضاع

💡 ده بالای خرقه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد در استان فارس ایران است.

💡 وصفش نتوان گفت،که از دیده نهان شد با خرقه برون رفت و بزنار برآمد

💡 هرچه جز ابن خرقه‌اش که بینی بر تن دوش به یک جرعه باده‌ کرده‌ گروگان

💡 کشد می زیر خرقه شیخ شهر و پاکدامان شد نخورده می اگر عاشق بود بدنام می‌افتد