حسین بافضل

حسین بافضل. [ ح ُ س َ ن ِ ف َ ] ( اِخ ) رجوع به حسین حضرمی شود.

💡 ((بارالها!...مراازبهترين بندگانت از نظر نصيبى كه از تو به ايشان رسيده است،قراربده و مرا از نزديكترين بندگانت به خود قرار بده و مرا از خاص ترين بندگانتاز لحاظ جايگاهشان نسبت به خودت، قرار بده، به درستى كه جز بافضل تو به اين امور نتوان دست يافت )).

💡 اتحاد و همبستگى ملت ايران عامل ارزشمندى است كه مى تواند گره هاى بزرگ وگوناگون را با سرانگشتى معجزه آسا باز كند و انتظار مى رود كه بافضل الهى، روحيه وحدت طلبى و توجه به خدا روز به روز در ملت ما بيشتر شود.

💡 يعنى خداوندا! ترس ما از آن است كه تو با عدل خودت با ما رفتار نمايى؛ زيرا در اينصورت است كه حساب ((اعمال )) ما به ميان مى آيد و ايناعمال هم چيزهايى نيستند كه بتوانند ما را نجات بدهند، اما اميد ما آن است كه تو بافضل و بخششهاى خود با ما رفتار نمايى تا ما با تكيه برفضل تو بتوانيم نجات يابيم.

💡 واضح است كه خداوند متعال از دعا و نداى بنده خودغافل نيست و آنها را مى شنود، اما منظور حضرت آن است كه پروردگارا! دعاى مرا نشنيدهبه حساب مياور و آن را رد نكن، بلكه با نظر لطف و مرحمت به دعاى من بنگر و بافضل خودت به آن ترتيب اثر بده. در عمل دهم از((اعمال شب نيمه شعبان )) نيز چنين آمده است:

💡 به هرحال، انسان بريده از ولى حسنات، نه توان انجام حسنات را دارد و نه به حسناتخواهد رسيد. و در همين رابطه مى توان دعاى معروف:((اِلهى عامِلْنا بِفَضْلِكَ وَلاتُعامِلْنا بِعَدْلِكَ)) را چنين معنا كرد كه ((خدايا! در همين دنيا هم بافضل خود با ما معامله كن تا جزء محسنين باشيم و باعدل خود با ما رفتار نكن تا جزء مسيئين و گنهكاران قرار نگيريم )).