حاج ابوجعفر ابن امیر

[ویکی فقه] اِبْن اَمیرِ حاج، ابوجعفر محمد بن حسین حسینی (د ح ۱۱۸۳ق / ۱۷۶۹م )، عالم، ادیب و شاعر شیعی مذهب نجفی است.
نسب وی با ۲۲ واسطه به امام زین العابدین سجاد (علیه السلام) می رسد. از زادگاه و تاریخ تولد و زندگانی او اطلاع دقیقی در دست نیست، جز اینکه نوشته اند وی ساکن نجف اشرف بوده و در همان شهر درگذشته است. اساتیددرباره استادان و شاگردان وی نیز آگاهی چندانی نیست و تنها محسن امین یکی از استادان وی را، به نام سید نصرالله بن حسین حائری مدرس نام برده است.چند اثر به ابن امیرحاج نسبت داده اند که تاکنون فقط یکی از آن ها به چاپ رسیده است و آن کتاب شرح الشّافیة ابوفراس است که برای ابوسعد عبدالله فخریزاده، قاضی عراق تألیف کرده است. تألیف کتاب در ۱۱۷۴ق آغاز و در ۱۱۸۳ق پایان یافته و سپس به چاپهای متعدد رسیده است.

💡 مؤ لف (تهذيب ) و (( (الاستبصار)، )) شيخ الطايفه و رئيس ابوجعفر محمّد بن حسن(معروف به شيخ طوسى ) است، متوفاى 460 ه‍ ق.

💡 بعد از امام رضا عليه السلام امام محمد تقى عليه السلام بود؛ كه نيتش ‍ ابوجعفر، امالفضل دختر ماءمون زن وى بود.

💡 آن شخص به توصيه حضرت عمل كرد و چون پدر خود را در عالَم خواب ديد، به او گفت:پسرم ! من اموال خود را در فلان مكان و فلان محلّ پنهان كرده ام، آن ها را بردار و نزدفرزند رسول خدا، حضرت ابوجعفر، امام محمّد جواد عليه السلام برسان.

💡 ابن ابى الحديد معتزلى از قول ابوجعفر اسكافى (دانشمند و متكلّم بزرگ معتزله متوفىسال 240 هجرى ) آورده است كه:

💡 و لقد صلى ابوجعفر - عليه السلام - ذات يوم فوقع على راءسه شى ء فلم ينزعهمن راءسه حتى قام اليه جعفر - عليه السلام - فنزعه من راءسه

💡 در اين مورد، ابوجعفر منصور دوانيقى آشكارا به فرموده هاى امام صادق (ع ) اشاره مىكرد كه فرموده بود: كودكان بنى عباس به سلطنت مى نشينند و در اداره كشور زنان رابه مشورت برمى گزينند!