ابن زبیر ابوجعفر احمد بن ابراهیم ثقفی

[ویکی فقه] اِبْن ِ زُبَیْر، ابوجعفر احمد بن ابراهیم ثقفی (۶۲۷ق - ۷۰۸ق / ۱۳۰۸-۱۲۳۰ م )، محدث، نحوی، قاری، مفسر، ادیب و مورخ اندلسی معاصر نصریان غرناطه است.
در جَیان که موطن اجداد وی از جمله نیای بزرگش کعب بن مالک بود و در خانواده ای توانگر و معروف دیده به جهان گشود.
مساعدت پدر
دوران کودکی و نوجوانی را در همان جا گذراند و در ۶۴۳ق /۱۲۴۵م به دنبال تصرف جیان به دست مسیحیان همراه پدر این شهر را ترک گفت. پدرش که مردی توانگر بود، او را در طلب علم و استفاده از محضر بزرگان مساعدت بسیار کرد.
محمد بن عبدالله ابن خطیب، الاحاطة، ج۱، ص۱۹۵-۱۹۶، به کوشش محمد عبدالله عنان، قاهره، ۱۳۷۵ق /۱۹۵۵م.
ابن زبیر قرائات سبع و سنن نسایی را نزد ابوالحسن شاری فرا گرفت
محمد بن احمد ذهبی، ذیول العبر، ج۴، ص۲۰، به کوشش محمد سعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۴۰۵ق / ۱۹۸۵م.
...

💡 گردیزی دربارهٔ این جنگ سخن نمی‌گوید، ولی از حرکت نوح از بخارا به سمرقند و گرویدن ابراهیم به او و نیز عزم ابوعلی بر آتش زدن شهر یاد می‌کند (صص ۱۹۹، ۲۰۰) و خاطرنشان می‌سازد که ابوعلی پس از آن ابوجعفر محمدبن نصر بن احمد برادر نوح را به امارت برداشت و خطبه به نام او کرد.