تهمت پذیر
لغت نامه دهخدا
تهمت پذیر. [ ت ُ م َ پ َ ] ( نف مرکب ) قابل تردید. انکارپذیر. تردیدپذیرنده: مبارکا خدایی که در سختی و نرمی احکام او تهمت پذیر نیست. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 309 ). رجوع به تهمت و دیگر ترکیبهای آن شود.
فرهنگ فارسی
قابل تردید انکار پذیر
جمله سازی با تهمت پذیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 1 تحقير و تهمت و عادى سازى جريان هاى مهم، شيوه ى طاغوت هاست. (فلناءتينّك بسحر مثله )
💡 نرگسم، نرگس، ندارم از طرب جز تهمتی نیست رنگی از شرابم، گرچه ساغر می زنم
💡 تاكنون كار خلافى از او نديده ام به خدا سوگند! او را از اين تهمت پاك مى دانم.
💡 علماى شافعى فرياد زدند: تهمت نزن كه تولّد شافعى روز وفات ابوحنيفه بود.
💡 به هر افسردگی از تهمت بیدردی آزادم چو تار ساز در هر جا که باشم ناله بر دوشم
💡 تهمت دزد برزنم هر که نشانت آورد کاین ز کجا گرفتهای آن ز کجا خریدهای
💡 او به دلیل ظاهر متفاوت و رفتارهای غیرمتعارف خود در آن محله، همیشه فردی تهمت پذیر بود و مردم به راحتی او را متهم میکردند.
💡 شخصیتهای ضعیف و بیدفاع در داستانهای تاریخی معمولاً افرادی تهمت پذیر هستند که قربانی تصمیمات اشتباه قدرتمندان و سیاستمداران بیرحم میشوند.
💡 اگر کسی در جامعهای که اعتماد عمومی از بین رفته است زندگی کند، احتمال اینکه فردی تهمت پذیر باشد بسیار زیاد و اجتنابناپذیر است.