تهمت پذیر

تهمت پذیر. [ ت ُ م َ پ َ ] ( نف مرکب ) قابل تردید. انکارپذیر. تردیدپذیرنده: مبارکا خدایی که در سختی و نرمی احکام او تهمت پذیر نیست. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 309 ). رجوع به تهمت و دیگر ترکیبهای آن شود.

قابل تردید انکار پذیر

💡 1 تحقير و تهمت و عادى سازى جريان هاى مهم، شيوه ى طاغوت هاست. (فلناءتينّك بسحر مثله )

💡 نرگسم، نرگس، ندارم از طرب جز تهمتی نیست رنگی از شرابم، گرچه ساغر می زنم

💡 تاكنون كار خلافى از او نديده ام به خدا سوگند! او را از اين تهمت پاك مى دانم.

💡 علماى شافعى فرياد زدند: تهمت نزن كه تولّد شافعى روز وفات ابوحنيفه بود.

💡 به هر افسردگی از تهمت بیدردی آزادم چو تار ساز در هر جا که باشم ناله بر دوشم

💡 تهمت دزد برزنم هر که نشانت آورد کاین ز کجا گرفته‌ای آن ز کجا خریده‌ای