تفاخر اوردن

( تفاخر آوردن ) تفاخر آوردن. [ ت َ خ ُ وَ دَ ] ( مص مرکب ) مباهات نمودن. تفاخر کردن. نازیدن:
مجدالدین افتخار اسلام
کاسلام بدو تفاخر آورد.خاقانی.بمردی کمر بر میان آورد
تفاخر به نسل کیان آورد.نظامی.

💡 با تفاخر و غرور و خود بزرگ بينى، خاستگاه خود را چنين معرفى كرد:

💡 ای ز تعظیم و تفاخر زده فرّاش ازل چار طاقت ز شرف بر زبر هفت اورنگ

💡 شبی ز روی تفاخر هلال‌گفت به چرخ که باد پای ملک را منم خجسته رکاب

💡 چه جای وصل؟ که بر آسمان رسم ز تفاخر گرم به خواب میسر شود حضور خیالش

💡 2 تفاوت هايى كه در آفريده ها مى باشد، حكيمانه و براى شناسائى يكديگر است، نه براى تفاخر. (لتعارفوا)