تحصیل ضابطه

تحصیل ضابطه. [ ت َ ل ِ ب ِ طَ / طِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) به اصطلاح اهالی هند، حسابی که در آن عمل مالیات به سرکار نموده شود. ( ناظم الاطباء ).

💡 چه حاجت است به تحصیل علم، عارف را ز خود برآمده را نردبان نمی‌باید

💡 مصلحت بود این که قاسم بهر تحصیل کمال ناگهان از چاه جان افتاد اندر چاه تن

💡 بیدل اگر آگه شوی از علم خموشی تحصیل‌ِ کمالِ تو به یک حرف تمام است

💡 گاه گفتم که ز تحصیل چه شد حاصل من جز که افسرد روان جز که بفرسود تنم

💡 دگر چه مانده؟ دعایی کنون بگو چکنم؟ طلب کنم که نه تحصیل حاصلش خوانی