ضابطه

( ضابطة ) ضابطة. [ ب ِ طَ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث ضابط. نگاهدارنده هر شیئی را بحد خودش، و مستعمل بمعنی قاعده و دستور. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || قاعده. دستور: و امور مملکت و مصالح بر همان طریقه و ضابطه مجری و ممضی.( جامع التواریخ رشیدی ). صاحب کشاف اصطلاحات الفنون آرد: ضابطة، حکمی است کلی که منطبق باشد با جزئیات. وفرق بین ضابطه و قاعده آن است که قاعده را فروعی ازابواب مختلفه است و ضابطه را جز از یک باب فقط، فروعی نباشد. هکذا فی فن الثانی من الاشباه و النظائر.

(بِ طَ یا طِ ) [ ع. ضابطة ] (اِ. ) قاعده، دستور.

۱. قاعده، دستور.
۲. [قدیمی] نظم.
۳. [قدیمی] آیین، رسم.

ضابطة
قاعده، دستور.

💡 برای ضابطه مند کردن فعالیت های طراحی و اجرای این سیستم ها، وزارت کشاورزی اقدام به برپایی کلاس های آموزشی و ارائه مدرک در زمینه طراحی و اجرا کرده است.همچنین در هر استان یک انجمن صنفی مجریان سامانه های نوین آبیاری تشکیل شده است.

💡 شخصیّت قدرت‌نگر شخصیّتی است خاص که در برابر هر عمل یا سخن، ضابطه و منطق درستی یا نادرستی را بر مبنای روابط قدرت قرار می‌دهد. بدین‌سان چنین فردی زمانی که در برابر کلام یا پندی قرار می‌گیرد تنها با توجّه به میزان قدرت گوینده، کلام را ارج می‌نهد یا طرد می‌کند.