لغت نامه دهخدا
بشیر ثقفی. [ ب َ رِ ث َ ق َ ] ( اِخ ) صحابی است. ( منتهی الارب ). ابن شاهین و ابن عبدالبر او را یاد کرده اند و نام وی را بشر هم آورده اند. رجوع به الاصابة ج 1 ص 166 شود.
بشیر ثقفی. [ ب َ رِ ث َ ق َ ] ( اِخ ) بغوی و اسماعیلی او را در زمره صحابه یاد کرده و حدیثی از وی آورده اند که گفت در جاهلیت نذر کردم گوشت کشته شتر و گوسفند ( جزور ) نخورم و شراب ننوشم. پیغمبر فرمودند گوشت را بخور و شراب را مخور. رجوع به الاصابة ج 1 ص 166 شود.