بزرگی نمودن

بزرگی نمودن. [ ب ُ زُ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) تکبر. ( یادداشت بخط دهخدا ). تعظم. ( المصادر زوزنی ). تکرم. تفخر.( تاج المصادر بیهقی ). ناز و نخوت کردن:
بچشم کسان درنیاید کسی
که از خود بزرگی نماید بسی.( بوستان ).

تکبر تعظم.

💡 ای بزرگی که در دو عالم نیست جز تو مخدوم و جز تو محبوبم

💡 لطف و حیا ترا ز همه چیز بهترست پیرایۀ بزرگی لطف و حیا بود

💡 تو گرچه بزرگی و با تاج و تخت فریدون مِه از تو به فرهنگ و بخت

💡 هر آنکس که باشد به تاج ارجمند به فر و بزرگی و تخت بلند

💡 خورد کشته آسمان را خوید بزرگی به این تنگ‌چشمی که دید؟