لغت نامه دهخدا
باشی بوزوق. ( ترکی، اِ مرکب ) ( مرکب از باش بمعنی سر و بوزوق بمعنی پریشان ) چریک. حشردسته ای از سربازان مخصوص سلاطین عثمانی که به خشونت معروف بودند و بخصوص در جنگهای کریمه شرکت داشتند.
باشی بوزوق
فرهنگ فارسی
دستهای از سرداران عثمانی
جمله سازی با باشی بوزوق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 قاجارها حداقل از قرن نهم ه.ق و بعد از آن در قراباغ، بوزوق، آیدین آناتولی و حلب شام و از اوایل قرن یازدهم ه.ق در استرآباد و مرو ساکن بودند. مردم داغستان حداقل تا قرن سیزدهم، اهالی گنجه و قراباغ و ایروان را قاجار عنوان میکردند.
