باز شکفتن

بازشکفتن.[ ش ِ ک ُ ت َ ] ( مص مرکب ) از هم باز شدن:
گل بازشکفت از جبینت
توقیع کرم در آستینت.نظامی.و رجوع به شکفتن شود.

از هم باز شدن

💡 چو از شکفتن نورزو عیش یاد کنم به چشم من گل، اگر نیستند از آن یاران

💡 تاکی از این باغ و راغ رنج دویدن برید سر به‌گریبان‌کشید گوی شکفتن برید

💡 از شکفتن می‌رود بر باد گل‌های چمن گریه می‌آید مرا بر هرکه خندان می‌شود

💡 یک گل افشا کسی از باغ تمکینم نچید در ریاض راز دار است شکفتن رسم نیست

💡 مایهٔ‌ عاریت و صرف‌ طرب جای حیاست گل سر و برگ شکفتن به زر وام نداشت