باده ٔ ریحانی

باده ریحانی. [ دَ / دِ ی ِ رَ/ رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شرابی که در آن اقسام گلهای خوشبودار انداخته بکشند. ( غیاث ) ( آنندراج ).

شرابی که در آن انواع گلهای خشبو ریزند

💡 گر از مور است آزاری و راز ماراست ریحانی تو ماران را دهی موری و موران را دهی ماری

💡 نیست ممکن تازه رو گردد سفال خشک من زان لب نو خط اگر صهبای ریحانی خورم

💡 چون نبیند لعل ریحانی لبش با لعل خویش ای بسا چون خویش بیند لعل ریحانی کند؟

💡 بده آن راحِ روان‌پرورِ ریحانی را که به کاشانه کشیم آن بتِ روحانی را

💡 چه دوداست آن ترا بر گرد لب از خط ریحانی گرفتت باغ حسن آتش مگر ز آن لعل رمانی