بابا قری

باباقری. [ ق ُ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) باباقوری. باباغری. باباغوری. قسمی کوری که چشم آماسیده و برنگ چشم گوسفند مرده شود و کمی درشت تر یعنی بزرگ تر از حد عادی گردد. رنگ سپیدی و سیاهی چشمی بهم آمیختن با کدورت و گرفتگی رنگ و نابینا شدن. || قسمی مهره مدور سیاه و سفید بشکل و رنگ چشم گوسفندی مرده که برای دفع چشم زخم بر کودکان آویزند وگاه برای زینت بر خود نهند. || قسمی سنگ. || قسمی عقیق. || خوشه چشم.
- باباقری شدن؛ کور شدن بصورت باباقری.

( اسم ) ۱ - قسمی کوری که چشم گوسفند مرده شود یعنی بزرگتراز حد عادی گردد. ۲ - کسی که تخم چشم او بر آمده و نفرت انگیز بود و او را شوم دانند. ۳ - کور نابینا. ۴ - قسمی مهر. مدور سیاه و سفید که برای دفع چشم زخم بر کودکان آویزند.

💡 بهر بابا بی‌محابا ساخته جمله را تقدیم بابا ساخته

💡 جان بابا اهرمن می‌خوانیم هم‌طراز خویشتن می‌خوانیم

💡 بده ای خواجه بابا مکن امروز محابا که رگ غصه بریدم ز غم و غصه برستم

💡 گفت بابا سالها این گفته‌ای باز می‌گویی بجهل آشفته‌ای

💡 مرا ره گم مکن اینجای بابا که مسکن دیدهام در عین ماوا

💡 جان بابا مکن این کبر مبادا که به عدل روزگارت کند از رنج دل من ادبی