لغت نامه دهخدا
بئر شوذب. [ ب ِءْ رِ ش َ ذَ ] ( اِخ ) نام چاهی در مکه منسوب به غلامی از غلامان معاویه موسوم به شوذب، و برخی شوذب را غلام طارق بن علقمه و بعضی نیز متعلق به نافعبن علقمه نوشته اند. ( از معجم البلدان ).
بئر شوذب. [ ب ِءْ رِ ش َ ذَ ] ( اِخ ) نام چاهی در مکه منسوب به غلامی از غلامان معاویه موسوم به شوذب، و برخی شوذب را غلام طارق بن علقمه و بعضی نیز متعلق به نافعبن علقمه نوشته اند. ( از معجم البلدان ).
💡 شوذب از یاران علی است، منتهی اکنون خزانهدار کوفه و امویان شدهاست. میرباقری شوذب را در میانه عشق بین دو زن ترسیم میکند.
💡 غلامش، (شوذب ) هم همراه اوست. شوذب نيز، از چهره هاى سرشناس شيعه و حافظانحديث و ياران على (عليه السّلام ) و تكسواران ميدان هاى نبرد است.
💡 اما زن دوم یک یهودی است به نام حمیرا که با شمایل کولیوار خویش، دل شوذب را میفریبد و او را بتدریج با وسوسه به راهیابی بیشتر به دستگاه خلافت امویان، از ایمان دور میسازد.
💡 راوى مى گويد: شوذب پذيرفت و قدم پيش گذاشت و بر امام سلام كرد و آنگاه رو به ميدان نهاد و جنگيد تا به شهادت رسيد.