اثار افتراء

💡 و بنا بر اين معناى آيه چنين مى شود: اين است و جز اين نيست كه افتراء دروغ را كسانىمى بندند كه بعد از ايمانشان كافر شده باشند، مگر آن كسى كه مجبور به كفر گفتنشده باشد، و دلش به ايمان مطمئن باشد. در اينجا كلام تمام شده مطلب ديگرى شروعمى شود، و آن اين است كه كسانى كه سينه خود را براى كفر باز كرده بر چنين كسانىغضبى است از خدا.

💡 مراد از افتراء زدن به دروغ بر خدا در: (فمن اظلم ممن افترى على الله كذبا).

💡 و كوتاه سخن اينكه: معناى آيه چنين است: كسانى كه از عرب كفر ورزيدند گفتند اينقرآن، نيست مگر كلامى منحرف از وجهه اى كه بايد داشته باشد، چون كلام خود محمد استكه به خدا نسبتش داده، و در اين افتراء جمعى ازاهل كتاب نيز او را كمك كرده اند، و اين اعراب كافر با اين سخن خود ظلم و دروغى مرتكبشدند.

💡 وجه اينكه گفتيم با بيان گذشته ما هر دو اشكالحل مى شود اين است كه وقتى ثابت شد كه حكم مختص به خداى سبحان است قهرا تمامىاحكام و قوانينى كه داير بين مردم است يا در حقيقت حكم خداى تعالى و ماخوذ از ناحيه اوبه وسيله وحى و يا رسالت است، و يا حكمى است كه به خدا افتراء بستهاند، و شقسوم ندارد.

💡 در سال ۱۳۷۵ برنامه هویت از شبکه ۱ سیما پخش شد و در آن بسیاری از اندیشمندان، مورد افتراء قرار گرفتند و اعترافات تلویزیونی بسیاری از آنان در این برنامه، پخش گردید. علی لاریجانی در پاسخ به انتقادات مطرح شده از این برنامه در دوران ریاستش بر صداوسیما گفت:

💡 به وسيله جهل و نادانى از علم بى نيازى جويند، و اينها پيش از اين مردان نيك و شايستهرا به انواع شكنجه ها زجر دادند و سخن راست آنها را افتراء بر خدا ناميدند، و كار نيكآنها را به بدى پاداش دادند.