ابیت اللعن

ابیت اللعن. [ اَ ب َ تَل ْ ل َ ] ( ع جمله فعلیه دعایی )کلامی است که عرب در جاهلیت در تحیت ملوک گفتندی و معنی: سر باززنی از امری که موجب لعن و نفرین گردد.

سرباز زنی از امری که موجب لعن و نفرین گردد

💡 اءلحمدلله رب العالمين، و الصلاة على محمد و آله الاءطيبين، و اللعن على اءعدائهماءجمعين

💡 والحمد لله رب العالمين و الصلوة و السلام على خير خلقه و اشرف بريته محمدو اله الطيبين الطاهرين الذين اذهب الله عنهم الرجس و طهرهم تطهيرا و اللعن الدائم علىاعدائهم اجمعين من الاولين الى يوم الدين.

💡 ان الذين يكتمون ما انزلنا من البينت و الهدى من بعد ما بينه للناس فى الكتب اولئكيلعنهم الله و يلعنهم اللعنون (159)

💡 الحمد الله رب العالمين و صلى الله على سيدنا محمد و آله الطيبين و اللعن الدائم علىاعدائهم اجمعين. ))

💡 والذين ينقضون عهد الله من بعد ميثاقه و يقطعون ما امر الله به انيوصل و يفسدون فى الارض او لئك لهم اللعن و لهم سوء الدار(73).

💡 الحمدالله رب العالمين صلى الله على محمد و آله الطاهرين و اللعن على اعدائهماجمعين