ابن رائقه

[ویکی فقه] اِبْن ِ رائِقه، ابوالحسن علی بن هبةالله بن عثمان بن احمد بن ابراهیم موصلی، محدث امامی در سده ۴ و ۵ق /۱۰ و ۱۱م است.
از احوال او چیزی دانسته نیست، اما او را از حافظان بزرگ حدیث و موثق شمرده اند.
مشایخ و راویان
بررسی مشایخ و راویان وی نشان می دهد که از معاصران سید مرتضی (د ۴۳۶ق /۱۰۴۴م ) و شیخ مفید (د۴۱۳ق /۱۰۲۲م ) بوده و از شیخ صدوق محمد بن علی بن بابویه قمی و علی بن احمد طبری آملی روایت کرده است. کسانی که از او روایت کرده اند عبارتند از: عبدالرحمان بن احمد مفید نیشابوری و ابوالفرج محمد بن علی کاتب.
آثار
سه کتاب به ابن رائقه منسوب است: المتمسک بحبل آل الرسول، الانوار فی تاریخ الائمة الابرار و الیقین فی اصول الدین.

💡 رساله غيبت از سيّد جليل، سيّد دلدار على نقوى هندى نصيرآبادى كه ازفحول علماى آن بلاد بود و صاحب تصانيف رائقه بسيار و از جناب بحرالعلوم رحمه اللهاجازه دارد و اين رساله، ردّ است بر اقوال عبدالعزيز دهلوى در غيبت آن جناب صلوات اللّهعليه و غير آنها از مؤ لّفات كه بعضى، داراى تمام حالات آن جناب است به قدر استعدادمؤ لف و بعضى در تنقيح بعض از امور متعلّقه به آن حضرت صلوات اللّه عليه.

💡 (سيد رضى ) را تصنيفات رائقه است از جمله: مجازات قرآن، مجازات النبويه و كتابمعانى القرآن و از مجهوعات آنجناب كتاب (نهج البلاغه ) است و اشعار بسيار گفته وجماعتى از فضلاء آن اشعار را جمع كردند و تدوين نموده اند و فضلا را باشعار اوعنايتى تمام است و او را اشعر قريش گفته اند.

💡 و در اين روز سنه 1125 وفات كرد محقق مدقق آقاجمال الدين بن المحقق آقا حسين خوانسارى، صاحب مؤ لفات رائقه كه از جمله حاشيه برشرح لمعه است كه در نهايت تحقيق و اتقان نوشته. مزار شريفش در تخت فولاد است درنزد قبه مرحوم والدش كه شاه سليمان صفوى بنا كرده. رحمهم الله تعالى.