دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ خَیْرون، ابو منصور محمد بن عبدالملک بن حسن بن ابراهیم عطار (رجب ۴۵۴-۱۶ رجب ۵۳۹/ ژوئیه ۱۰۶۲- ۱۲ ژانویه ۱۱۴۵)، مقری و محدث شافعی بغداد است.
از جزئیات زندگی او اطلاعی نداریم، ولی ظاهراً در بغداد سکنی داشته است. خاندان وی یک خاندان شناخته شده بغدادی است، چنانکه پدرش عبدالملک، عمویش احمد، برادرش خیرون و برادرزاده اش مبارک همه از رجال حدیث و قرائت بوده اند.
ابن ماکولا، علی، الاکمال، ج۳، ص۲۰۴، حیدرآباددکن، ۱۳۹۲ق / ۱۹۷۲م.
اهتمام او به علم قرائت بوده
ذهبی، محمد، سیر اعلام النبلاء، به کوشش شعیب ارنؤوط و دیگران، ج۲۰، ص۹۵، بیروت، ۱۴۰۵ق / ۱۹۸۵م.
از راویان او در قرائت می توان ابوالیمن زید بن حسن کندی، یحیی بن حسین اوانی و ابومحمد حسن بن عبیده را نام برد.
ذهبی، محمد، معرفة القراء الکبار، به کوشش محمد سید جادالحق، ج۱، ص۳۹۹، قاهره، ۱۳۸۷ق / ۱۹۶۷م.
...
