ابن جزری شمس الدین ابوالخیر محمد بن محمد

[ویکی فقه] اِبْن ِ جَزَری، شمس الدین ابوالخیر محمدبن محمد بن یوسف (۷۵۱-۸۳۳ ق/ ۱۳۵۰-۱۴۳۰ م)، مقری، محدث و فقیه شافعی بود.
نسبت جزری به جزیره ابن عمر، واقع در جنوب شرقی ترکیه کنونی مربوط می شود.
سخاوی، محمد، الضوء اللامع، قاهره، ۱۳۵۵ق.
ابن جزری در ۷۷۸ق مجدداً عازم سفر مصر گردید
ابن جزری، غایة النهایة، ج۱، ص۳۶۴، به کوشش برگشترسر و پرتزل، استانبول، ۱۹۳۳- ۱۹۳۵م.
در اوایل ۸۰۵ ق بورسا به دست تیمور سقوط کرد و تیمور ابن جزری را همراه خود به پایتختش کَش منتقل ساخت
ابن جزری، غایة النهایة، ج۲، ص۲۴۹، به کوشش برگشترسر و پرتزل، استانبول، ۱۹۳۳- ۱۹۳۵م.
...

💡 ابوالخیر است دائم خیر حق بود که بُد اینجایگه دیدار معبود

💡 سلیمان‌ِ سخن در منطق‌الطیر که این کس بوسعید‌ست ابن ابوالخیر

💡 جامی، در تذکرهٔ نفحات الانس از رابعه در بخش زنان صوفی نام می‌برد و باز با استناد به گفتار ابوسعید ابوالخیر می‌گوید:

💡 وی در ۲۰۱۳ از اتهام ارتداد که می‌توانست مجازات مرگ را برای او به همراه داشته باشد، تبرئه شد. طبق گزارش خبرگزاری آسوشیتد پرس، وکیل مدافع آقای بدوی، ولید ابوالخیر که خود از فعالان حقوق بشر است نیز، در سال ۲۰۱۴ پس از یک سری محاکمه در ارتباط با فعالیت‌هایش در زمینهٔ حقوق بشر به ۱۵ سال حبس در زندان محکوم شد.

💡 در نیمه‌های سده نهم هجری قمری، تیموریان شاهد قدرت‌گیری ازبکان بودند و ماوراءالنهر نیز در معرض تاخت و تازهای آنان قرار گرفت. ناتوانی تیموریان در جلوگیری از حملات قبایل ازبک به دشت قبچاق به فرماندهی ابوالخیر خان و ناامنی در منطقه، یکی از دشواری‌های جدی حاکمان تیموری در ماوراءالنهر بود. این آغاز ستیز میان آن دو قوم بود که از آن زمان شروع شد و تا قرن‌ها پایان نیافت.