ابن قاسم ابوعبدالله شمس الدین محمد بن قاسم غزی

[ویکی فقه] اِبْن ِ قاسِم ِ غَزّی، ابوعبدالله شمس الدین محمد بن قاسم بن محمد ابن محمد (۸۵۹ - ۹۱۸ق /۱۴۵۵-۱۵۱۲م )، فقیه شافعی و ادیب می باشد. سخاوی
ابن قاسم در غزّه تولد و نشأت یافت و در همان جا به فراگیری علوم مختلف از قبیل حدیث، فقه و ادبیات روی آورد و قرآن را حفظ کرد.
بهره علمی
وی در ۸۸۱ق /۱۴۷۶م به مصر رفت و تحصیلات خویش را نزد مشایخ مشهور آنجا، از جمله بدرالدین ماردانی که حساب و جبر را به وی آموخت و جوجری، حصنی، جمال الدین کورانی و دیگران ادامه داد.سپس در جامع ازهر به تدریس پرداخت و همراه با آن به افتاء و خطابت در جامع القلعه نیز مشغول بود. او با مشاهیر مصر در آن روزگار مانند شهاب الدین ابشیهی و سخاوی ارتباط داشته و به ویژه با سخاوی اطلاعات علمی و کتاب مبادله می کرده است.
ابن قاسم از دیدگاه سخاوی
سخاوی تنها کسی است که از زندگی ابن قاسم با تفصیلی بیشتر سخن گفته است،
سخاوی، محمد، ج۸، ص۲۸۶، الضوء اللامع، قاهره، ۱۳۵۴- ۱۳۵۵ق.
...