کند بیان

کندبیان. [ ک ُ ب َ ] ( ص مرکب ) کسی که در بیان و تقریر کند است. ( فرهنگ فارسی معین ).

کسی که در بیان و تقریر کند است.

💡 بخوانند سالها،درین وجد و حالها سخن کاوحدی کند بیان از بیان من

💡 عدلت همه مقاصد امت کند تمام علمت همه مصالح ملت کند بیان

💡 آسان به خرد شود تو را مرگ زین به که کند بیان و برهان؟

💡 صورت اوست نور دیدهٔ ما این معانی کند بیان عالم

💡 حال جلال رنگ رُخَش می کند بیان پیداست رنگ عشق ز رخسار عاشقان

💡 بهای گوهر وصلت مرا میسر نیست وگرنه قیمت خود می کند بیان گوهر