کل کن

کل کن. [ ] ( اِ ) نام گیاهی است اما قرأت کلمه مشکوک است. ( تذکرة الاولیاء ج 2 ص 326 و 328 ): ابوسعید هفت سال دیگر در بیابان گشت و کل کن می خورد و با سباع می بود. ( تذکرة الاولیاء ). فلان کس چندین سال است تا کل کن می خورد... ( تذکرة الاولیا ). و رجوع به کلکنک شود.

نام گیاهی است اما قرائ ت کلمه مشکوک است.

💡 ز علم کل کنون بوئی نبردی تو در میدان خود گوئی نبردی

💡 راز من با ساز کل کن آشکار این زمان این از تو کردم اختیار

💡 دشمن خویش و تمام لشکری ترک کل کن تا ز دولت برخوری

💡 نمودند آفتاب و ماه جمعی تو نفی کل کنی بی‌نور شمعی

💡 فنا میخواهم و کل کن فنایم تو جانا باز خر در این بلایم