پیغامبری

💡 من ز عزی پاک و بیزار و بری حق آنک دادت این پیغامبری

💡 وَ ما یَأْتِیهِمْ مِنْ نَبِیٍّ، و نیامد بایشان هیچ پیغامبری، إِلَّا کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۷) مگر افسوس میکردند برو.

💡 «وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِکَ» و فرستادیم فرستادگان پیش از تو، «وَ جَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَ ذُرِّیَّةً» و ایشان را با زنان و فرزندان کردیم، «وَ ما کانَ لِرَسُولٍ أَنْ یَأْتِیَ بِآیَةٍ» و نبود هیچ پیغامبری را که آید و آیتی آرد، «إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ» مگر بدستوری اللَّه تعالی، «لِکُلِّ أَجَلٍ کِتابٌ (۳۸)» هر هنگامی را نوشته ایست.

💡 مفهوم پیغامبری در ادیان مختلف، به معنای برقراری ارتباط مستمر میان خداوند و انسان‌ها از طریق واسطه‌های الهی و برگزیده در دنیای مادی است.

💡 تحلیل‌های تاریخی نشان می‌دهد که رسالت و پیغامبری نقش بسیار تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری تمدن‌ها و نظام‌های اخلاقی و ارزشی بزرگ بشر داشته است.

💡 در متون فلسفی عمیق، بحث پیرامون ماهیت پیغامبری و نحوه انتقال حقایق مطلق به ذهن‌های محدود انسانی بسیار گسترده، پیچیده و چالش‌برانگیز است.