واژه «مشما» یا «مشمع» در اصل به پارچهای اطلاق میشود که با موم یا مواد مشابه اندوده شده و در نتیجه خاصیت ضدآب پیدا کرده است، بهگونهای که مانع نفوذ رطوبت میشود و برای محافظت از سطوح و اشیا به کار میرود. این واژه ریشه در زبان عربی دارد و از «مُشمَّع» به معنای مومزده گرفته شده است، اما در زبان فارسی بهصورت «مشما» نیز تلفظ و نوشته میشود که شکل رایجتر در گفتار عمومی است. در کاربرد سنتی، مشمع به پارچههایی گفته میشد که با لایهای از موم پوشانده میشدند تا دوام بیشتری در برابر آب و شرایط محیطی پیدا کنند. با گذر زمان و تغییر مواد و فناوریها، این واژه در تداول عامیانه دچار گسترش معنایی شده و امروزه بهطور نادرست یا بهعنوان یک اصطلاح رایج برای انواع پلاستیکها، نایلونها، سلفونها و سفرههای یکبار مصرف نیز به کار میرود. این تحول معنایی نشاندهنده جایگزینی مواد مصنوعی بهجای پارچههای سنتی در زندگی روزمره است، هرچند از نظر علمی این اطلاق دقیق نیست. ویژگی اصلی که در همه این کاربردها مشترک باقی مانده، خاصیت غیرقابل نفوذ بودن در برابر آب و رطوبت است که نقش اساسی در کاربردهای بستهبندی، پوششدهی و حفاظت ایفا میکند. همچنین باید توجه داشت که شکل «مشمبا» که گاه در گفتار شنیده میشود، از نظر زبانی نادرست و فاقد پشتوانه معتبر است. در نتیجه، «مشما» واژهای است که ضمن داشتن ریشهای مشخص و معنای فنی در گذشته، در زبان امروز دچار تغییر کاربرد شده و بهصورت گستردهتری برای اشاره به مواد پلاستیکی ضدآب به کار میرود، هرچند این کاربرد از دیدگاه علمی نیازمند دقت و تمایز بیشتری است.
مشما
لغت نامه دهخدا
مشما. [ م ُ ش َم ْ ما ] ( از ع،اِ ) در تداول عوام، مشمع. ( یادداشت مؤلف ). مشمع و پارچه اندوده شده از موم. موم جامه. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با مشما
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مشمی یا مشما روستایی در دهستان بالا دشت بخش مرکزی شهرستان گرمه استان خراسان شمالی ایران است.
