قر و غمزه امدن

«قر و غمزه آمدن» یک عبارت مرکب در زبان فارسی است که برای توصیف حالات و رفتار خاصی به کار می‌رود. «قر» در این عبارت به معنای نارضایتی، اخم یا حالت بدخلقی ظاهری است. «غمزه» اشاره به نگاهی شیطنت‌آمیز، کنایه‌آمیز یا فریبنده دارد که معمولاً با چشم یا حالت چهره همراه است.  ترکیب «قر و غمزه آمدن» به حالتی اشاره می‌کند که در آن فرد هم ناراضی یا عبوس است و هم با نگاه یا اشاره‌ای کنایه‌آمیز، معنی خاصی را منتقل می‌کند. این عبارت در ادبیات فارسی و متون کلاسیک برای توصیف رفتار و حالات عاشقانه، ظریف یا طنزآمیز نیز استفاده شده است. کاربرد آن معمولاً برای بیان رفتار شخصی است که همزمان حالت اخم یا دلخوری دارد و در عین حال با نگاه خود پیامی غیرمستقیم منتقل می‌کند. در محاوره و ادبیات کهن، این عبارت بار معنایی لطیف و توصیفی دارد و تصویری زنده از رفتار انسانی ارائه می‌دهد.