لغت نامه دهخدا
علی الطلوع. [ ع َ لَطْ طُ ] ( ع ق مرکب ) هنگام طلوع آفتاب. ( ناظم الاطباء ). گاه آفتاب برآمدن. هنگام سرزدن آفتاب. || در ناظم الاطباء به معنای پگاه و سپیده دم و صبح بسیار زود نیز آمده است.
علی الطلوع. [ ع َ لَطْ طُ ] ( ع ق مرکب ) هنگام طلوع آفتاب. ( ناظم الاطباء ). گاه آفتاب برآمدن. هنگام سرزدن آفتاب. || در ناظم الاطباء به معنای پگاه و سپیده دم و صبح بسیار زود نیز آمده است.
(عَ لَ لْ طُ ) (ق. ) برگرفته شده از عربی: سپیده دم.
هنگام طلوع آفتاب، سپیده دم.
هنگام طلوع آفتاب سپیده دم
هنگام طلوع آفتاب گاه آفتاب بر آمدن هنگام سر زدن آفتاب
برگرفته شده از عربی: سپیده دم.
💡 علی الشمس الطلوع فان غطاها