دندان گردی

لغت نامه دهخدا

دندان گردی. [ دَ گ ِ ] ( حامص مرکب ) حالت و صفت دندان گرد. گران گازی. گران فروشی. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به گران فروشی و دندان گرد شود. || کنایه از خست و دنائت. ( لغت محلی شوشتر ).
- دندان گردی کردن؛ نیفزودن و نکاستن در شری و بیع. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

عمل دندان گرد

جمله سازی با دندان گردی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 چو دندان آوری رنجور گردی کشد رنج دگر بیچاره مادر

💡 پلیس پس از ساعت‌ها دندان گردی و جستجو در کوچه‌پس‌کوچه‌های قدیمی شهر، بالاخره موفق شد ردپای سارق را که به سمت جنگل فرار کرده بود، پیدا کند.

💡 او همیشه در مسائل خصوصی دیگران دندان گردی می‌کند و سعی دارد با کنجکاوی بیش از حد، از اسرار شخصی آن‌ها باخبر شود که کار بسیار بدی است.

💡 کارآگاه با دقت تمام در پرونده‌های قدیمی شروع به دندان گردی کرد تا شاید سرنخی از پرونده‌ای که سال‌ها پیش حل نشده بود، پیدا کند و عدالت را برقرار کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران