افوشته ای محمود بن هدایت الله

[ویکی نور] محمود بن هدایت اللّه افوشته ای نطنزی، از شعرا و فضلای دوران شاه عباس اول صفوی. وی علاوه بر تسلط در نظم و نثر، در فن تاریخ و حدیث هم دست داشته و اشعار زیادی سروده و از آن ها دیوانی فراهم ساخته و آن را بر اساس «حواس خمسه» به پنج قسمت تقسیم کرده است:
- دیوان اول و دوم، در غزلیات عاشقانه به نام های «مجازیه» و «غایت المجاز».
- دیوان سوم، شامل قصاید و مقطعات و اقسام دیگری از شعر در حمد خدا و رسول به نام «حاصل الحیات».
- دیوان چهارم در مدح پادشاه و اعیان زمان به نام «اضطراریه».
- دیوان پنجم موسوم به «براءة القلم».

💡 چند بارت گفتم ای محمود چشم خود بپوش ورنه از شیراز غوغا خیزد از مردم خروش

💡 قلعه بر هم ریخت آن ساعت چو ریگ گفت ای محمود کارت گشت نیک

💡 که بود بنده زاده ای محمود این خیال از کجاش روی نمود

💡 تو ای محمود اگرچه پادشائی ولیکن دل همی خواهد گدائی

💡 در تو ای محمود کو معنی عشق جان فشان، ورنه مکن دعوی عشق