لغت نامه دهخدا
گیهان دیده. [ گ َ / گ ِ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) جهاندیده. کیهان دیده. جهان گشته. که گرد جهان گشته باشد. که سیر و سیاحت آفاق کرده باشد. بکنایه کسی که سرد و گرم زندگی دیده و شیرین و تلخ دهر را چشیده باشد. کارآزموده و مجرب:
گناه آید ز گیهان دیده پیران
خطا آید ز داننده دبیران.( ویس و رامین ).